Vandaag vroeg uit Charkov vertrokken richting Sumy, de hoofdstad van de gelijknamige provincie. Een tochtje van 190 km. Zo gebeurd dus, zou je zeggen. Was dat maar waar. Hadden we gisteren al een voorproefje gehad van de kwaliteit van de Oekraïense wegen, wat we vandaag de hele reis meegemaakt hebben, sloeg werkelijk alles. Zo'n rit vraagt het uiterste van de concentratie en is bepaald geen zondagstourtje. Het is de hele weg slalommen. Het vervelende is alleen dat de tegenliggers dat ook doen. Dat leidt af en toe tot levensgevaarlijke situaties. Gelukkig hebben we het overleefd. En de schokbrekers ook...... We gaan steeds beter begrijpen waarom hier zo veel terreinwagens rondrijden.

Ook Sumy is geen indrukwekkende stad, maar wel veel gezelliger dan het toch wat grauwere Charkov. De sfeer is wat relaxter, er zijn zelfs mensen die een heel klein beetje Engels spreken. Prettige terrasjes en een heerlijke temperatuur. Het hotel is volgens ons een ontmoetingsplaats van Europese vrouwenhandelaren, als we zo de gesprekken op het terras afluisteren. Alberto Stegeman zou hier volgens ons een leuke undercover kunnen opnemen. Maar dit terzijde. Mocht iemand hem kennen, de gegevens van het hotel zijn bij ons te krijgen. Uiteraard tegen een passende vergoeding...

Morgen naar Romny. Laten we hopen dat onze auto het houdt. Het is zo'n zielig Fabiaatje. We hebben echt met hem te doen.